ameleonMAMY KOCIĘTA!
hodowla ragdoll

Historia rasy sięga lat 60tych XX wieku. Właścicielką pierwszych Ragdolli i założycielką rasy była Ann Baker, mieszkająca w Riverside w Kalifornii (USA), która od swojej sąsiadki pani Pennels dostała czarną kotkę o imieniu Buckwheat.

To właśnie Ann Baker zwróciła uwagę na niezwykłą łagodność i ufność, wrodzony brak agresji i to co wzbudzało i wzbudza najwięcej kontrowersji, a mianowicie - rozluźnienie mięśni w momencie brania na ręce tych kotów. Wokół tej niezwykłej cechy przez lata urosło wiele mitów i legend, od rzekomych manipulacji genetycznych na lokalnym uniwersytecie, po sensacyjny udział kosmitów w powstaniu tej rasy. Dziś wiadomo, że za łagodny temperament i zwiotczenie mięśni odpowiada niespotykany u innych ras układ genów.

Ragdolle zaliczamy do kategorii II, czyli kotów półdługowłosych, w tej samej kategorii są m. in.: koty norweskie leśne, syberyjskie, święte birmy i inne. Przyjęty przez FIFe (organizacja zrzeszająca najwięcej hodowców i ich kotów na terenie Polski) wzorzec rasy dopuszcza jedynie koty z oznaczeniami kolorpoint, czyli uszy, ogon, nogi i nos ciemniejsze niż reszta ciała, z rozłożeniem koloru: kolorpoint, mitted (białe skarpetki) i bikolor ( najwięcej białego, charakterystyczny biały pyszczek). Oznaczenia najczęściej są w kolorze seal, blue, a także rude, kremowe, lila, czekolada lub szylkretowe. Obowiązkowo z dużymi niebieskimi oczami szeroko rozstawionymi, zaokrąglonymi, lekko pochylonymi do przodu uszami.

Właścicielem kota rasy Ragdoll może zostać każdy. Są to koty o bardzo towarzyskie i przywiązane, cenią sobie zainteresowanie ze strony opiekuna, niezależnie od tego czy jest to lubiąca w nich spokój i opanowanie osoba starsza, czy też uczące je aportować i ciągle noszące na rękach dziecko.

Ragdolle dobrze czują się zarówno w małym mieszkaniu w blokach, gdzie drapak i kilka zabawek zapewniają im wystarczającą rozrywkę, jak też w dużym domu z ogrodem. Trzeba tylko zwracać uwagę aby samodzielnie nie oddalały się od opiekuna, ponieważ na zewnątrz ich ufność może zostać wystawiona na ciężką próbę.

Ragdollom do szczęścia najbardziej potrzebna jest uwaga ze strony właściciela i jak najwięcej jego towarzystwa. Kocięta wymagają nieco więcej zabaw ruchowych, zapewniających im prawidłowy rozwój, takich jak aportowanie, czy bieganie za piórkami i piłkami. Przyzwyczajając kociaka do samotnego zostawania w domu, dobrze jest go fizycznie zmęczyć przed wyjściem, dzięki czemu większość czasu prześpi i nie będzie tak bardzo tęsknił. Są to koty odważne i bardzo chętnie towarzyszą ludziom w codziennych czynnościach, nauczone od małego bardzo chętnie jeżdżą samochodem i szybko przyzwyczajają się do nowych miejsc, dlatego można je ze sobą zabierać w odwiedziny do znajomych lub nawet na wczasy.

Nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. w zupełności wystarczy dokładne wyczesanie raz w tygodniu i w razie potrzeby kąpiel w specjalnym szamponie dla kotów półdługowłosych lub długowłosych, zawsze należy użyć odżywki, gdyż to ona nadaję włosom połysk i miękkość.

koty ragdoll